Je verliest nooit, je wint – of je leert’ 

Véronique Akkermans (1966) uit Tzum bedreef tot haar 29e topsport als judoka. Tien keer werd ze Nederlands Kampioen en als bondscoach begeleidde ze nog jarenlang topsporters. Haar liefde voor deze sport bracht haar naar Friesland, waar ze in 1987 begon met het geven van judolessen in Wommels. In 2005 opende ze samen met haar toenmalige partner Shirley het sportcentrum in het Friese dorp. Sinds 2019 runt ze het alleen, met een fantastisch team om haar heen. Dit is een plek waar mensen komen sporten om samen te zijn, met elkaar te verbinden, persoonlijk te groeien en tot bloei te komen. De kracht van dit sportcentrum in het Friese Wommels is dat iedereen hier helemaal zichzelf kan zijn. 

Véronique: 

“Van mijn hobby heb ik mijn werk gemaakt. Het enige wat ik daarvoor hoefde te doen was mijn hart volgen. Dat is dan ook mijn levensmotto: ‘Volg je hart, het weet de weg.’ Op die manier wil ik mensen inspireren hun weg te gaan. Sport is daarbij in mijn ogen een middel, geen doel. Met sporten – of je nu staat te boksen, hard op een fiets rijdt, gewichten heft, danst of rustig op een matje yogahoudingen doet – zorg je ervoor dat je lichaam en geest in balans brengt. Je leert luisteren naar je lichaam. Het gaat om bewustwording, dat heb ik door de jaren heen wel geleerd.” 

Volg je hart, het weet de weg 

“In Sportcentrum Akkermans is plaats voor iedereen. Dat vind ik echt heel belangrijk. Je komt hier om lekker te bewegen, je werkt aan je mentale en fysieke weerbaarheid. We hebben hier kinderen van vier jaar rondhuppelen en de oudste die hier elke week cardiotraining doet, is voor in de tachtig. Ik vind het heerlijk om te zien dat iedereen zich hier thuis voelt. We kennen iedereen bij naam en we maken gezellig een praatje tijdens of na de training. Aandacht voor elkaar, dat is zó belangrijk.” 

Drukke jaren

“Er zijn jaren geweest dat ik 80 uur in de week werkte en ik met oogkleppen door de fitnesszaal liep om snel even iets te pakken, zonder dat iemand de kans kreeg me aan te spreken, maar die tijd is gelukkig voorbij. Het zijn jaren geweest waarin ik me focuste op de organisatie en het delen van sport. In de tijd dat ik nog topsport deed, gaf ik ook altijd al les. Ik begon in 1987 met een groepje van twaalf kinderen, maar de judo groeide en groeide. Tachtig kinderen, honderd, nog meer!” 

One team, one spirit

“Ik ging in die tijd Aerobics en Tai Bo doen, om ook ouders te inspireren te gaan sporten. In het jaar 2000 ontmoette ik Shirley. Samen hebben we kinderlessen opgezet. Vijf jaar later konden we dit pand in Wommels huren en toen hebben we gezegd: dan gaan we voor het hele pakket! Fitness, danslessen, spinning, yoga… alles. Dat heeft geleid tot dit bijzondere sportcentrum, waar mensen komen voor sport en gezelligheid. Ik ben super trots op mijn team hier, dat al die jaren met mee is gegroeid. En ik voel dankbaarheid voor alle mensen die hier komen sporten en mij in periodes dat het moeilijk was altijd hebben gesteund. Ook al komen mensen hier individueel sporten, er heerst hier altijd een teamgevoel.” 

Aandacht voor elkaar 

“Als judoka heb ik geleerd dat je nooit verliest, maar dat je wint, of leert. Natuurlijk heb ik ook wedstrijden verloren. Ik dacht dat m’n wereld dan zou instorten, maar ik ging altijd weer door. Na vallen weer opstaan, dat is hoe het leven gaat. Daardoor heb ik ook geleerd om vooral ook de kinderen te zien die geen kampioen worden. Zo is dat ook in mijn sportcentrum: er is aandacht voor iedereen, niet alleen voor degene die wint. Het maakt niet uit welke les ik geef, het gaat om het plezier met de groep, het gaat om contact en aandacht. Dat is waarom mensen hier geloof ik zo graag komen.”  

Scroll naar top